Okres podstawowy: cztery tygodnie na 15. albo koniec miesiąca
Podstawową regułę zawiera § 622 ust. 1 BGB: stosunek pracy można wypowiedzieć z zachowaniem okresu czterech tygodni ze skutkiem na piętnasty dzień miesiąca albo na koniec miesiąca kalendarzowego. Cztery tygodnie to dokładnie 28 dni, nie miesiąc — ta różnica regularnie myli. Wypowiedzenie musi dotrzeć do adresata najpóźniej 28 dni przed wybranym terminem końcowym. Przykład: wypowiedzenie doręczone 5 lipca może zakończyć stosunek pracy najwcześniej 15 sierpnia, bo do 31 lipca pełne cztery tygodnie już nie wejdą. Decyduje moment doręczenia (Zugang), nie data na piśmie ani data nadania. Okres podstawowy obowiązuje w obie strony — pracodawcę i pracownika.
Staż wydłuża okres — ale tylko po stronie pracodawcy
Im dłużej trwa zatrudnienie, tym dłuższy okres musi zachować pracodawca (§ 622 ust. 2 BGB) — zawsze ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego:
| Staż w zakładzie | Okres wypowiedzenia przez pracodawcę |
|---|---|
| po 2 latach | 1 miesiąc na koniec miesiąca |
| po 5 latach | 2 miesiące na koniec miesiąca |
| po 8 latach | 3 miesiące na koniec miesiąca |
| po 10 latach | 4 miesiące na koniec miesiąca |
| po 12 latach | 5 miesięcy na koniec miesiąca |
| po 15 latach | 6 miesięcy na koniec miesiąca |
| po 20 latach | 7 miesięcy na koniec miesiąca |
Ustawowe wydłużenie dotyczy wyłącznie wypowiedzenia przez pracodawcę. Pracownik może odejść z podstawowym okresem czterech tygodni nawet po dwudziestu latach — chyba że umowa o pracę rozciąga wydłużone okresy także na niego. Takie klauzule są powszechne i dopuszczalne, z jedną granicą: dla wypowiedzenia przez pracownika nie wolno uzgodnić okresu dłuższego niż dla wypowiedzenia przez pracodawcę (§ 622 ust. 6 BGB).
Staż sprzed 25. roku życia też się liczy
W § 622 ust. 2 BGB do dziś stoi zdanie, że okresów zatrudnienia sprzed ukończenia 25. roku życia nie uwzględnia się przy obliczaniu stażu. Tego przepisu nie wolno stosować: Trybunał Sprawiedliwości UE uznał go za dyskryminację ze względu na wiek sprzeczną z prawem unijnym i zobowiązał sądy krajowe do jego pomijania (wyrok z 19.1.2010, C-555/07, Kücükdeveci). Staż liczy się więc od pierwszego dnia zatrudnienia — kto zaczął pracę w wieku 18 lat i przepracował dziesięć lat, ma pełne dziesięć lat stażu. Jeżeli pracodawca policzył inaczej, wskazany okres wypowiedzenia jest zaniżony.
Okres próbny: dwa tygodnie w dowolnym dniu
W czasie uzgodnionego okresu próbnego, najdłużej przez pierwszych sześć miesięcy, obie strony mogą wypowiedzieć stosunek pracy z zachowaniem dwóch tygodni (§ 622 ust. 3 BGB) — bez sztywnej daty końcowej, skutek następuje po prostu czternaście dni od doręczenia. Uwaga na dwie rzeczy. Po pierwsze, okres próbny musi być uzgodniony — sam fakt, że zatrudnienie trwa krócej niż pół roku, nie skraca okresu wypowiedzenia. Po drugie, czym innym jest ochrona przed wypowiedzeniem: ustawa KSchG chroni co do zasady dopiero po sześciu miesiącach zatrudnienia, ale terminy z § 622 BGB obowiązują od pierwszego dnia.
Umowa i układ zbiorowy mogą zmienić reguły
Umownie można okresy wydłużać praktycznie bez ograniczeń — granicą jest wspomniany zakaz ustalania dłuższego okresu dla pracownika niż dla pracodawcy. Skracanie jest możliwe tylko wyjątkowo: przy zatrudnieniu na przejściowe zastępstwo do trzech miesięcy oraz w małych zakładach zatrudniających nie więcej niż 20 pracowników, gdzie wolno zejść do czterech tygodni bez sztywnych terminów końcowych (§ 622 ust. 5 BGB). Odmienne — także krótsze — okresy może wprowadzać układ zbiorowy (§ 622 ust. 4 BGB), co w praktyce dotyczy między innymi budownictwa. Dlatego pierwszym krokiem jest zawsze lektura umowy o pracę i sprawdzenie, czy do stosunku pracy stosuje się układ zbiorowy.
Forma pisemna albo nic — § 623 BGB
Wypowiedzenie stosunku pracy wymaga do swojej ważności formy pisemnej, a forma elektroniczna jest wyraźnie wyłączona (§ 623 BGB). Oznacza to papier z własnoręcznym podpisem — wypowiedzenie mailem, skanem, SMS-em czy przez komunikator jest nieważne i nie uruchamia żadnych terminów. To samo dotyczy rozwiązania za porozumieniem stron, czyli Aufhebungsvertragu — o tym, kiedy taki dokument w ogóle podpisywać, piszemy w artykule o Aufhebungsvertragu. W praktyce kluczowe jest doręczenie: wypowiedzenie działa od chwili, w której dotarło do adresata tak, że mógł zapoznać się z jego treścią — wrzucenie pisma do skrzynki pocztowej wystarcza.
Błędna data nie musi oznaczać nieważności
Pracodawcy regularnie mylą się w rachubie — wskazują termin za krótki albo niemożliwy, na przykład połowę miesiąca przy wydłużonym okresie. Takie wypowiedzenie z reguły nie jest przez to nieważne: sądy pracy zwykle wykładają je jako złożone na najbliższy prawidłowy termin. Nie wolno więc liczyć na to, że sam błąd w dacie „unieważni” wypowiedzenie. Praktyczne znaczenie błędu jest inne — pracodawca winien jest wynagrodzenie do prawidłowego terminu, a spór o datę najlepiej połączyć z kontrolą samej zasadności wypowiedzenia przed sądem pracy.
Dwa terminy, których nie wolno przegapić
Pierwszy: trzy tygodnie od doręczenia wypowiedzenia na pozew o ochronę przed wypowiedzeniem (§ 4 KSchG). Po upływie tego terminu wypowiedzenie uchodzi co do zasady za skuteczne — nawet ewidentnie wadliwe. Jak wygląda postępowanie, opisujemy w artykule o sądzie pracy w Niemczech. Drugi: zgłoszenie jako poszukujący pracy w Agentur für Arbeit — najpóźniej trzy miesiące przed końcem stosunku pracy, a jeżeli o zakończeniu dowiadujesz się później, w ciągu trzech dni od otrzymania wypowiedzenia (§ 38 SGB III). Obowiązek istnieje niezależnie od tego, czy wypowiedzenie kwestionujesz przed sądem. Spóźnione zgłoszenie może kosztować okres karencji w zasiłku dla bezrobotnych. A jeżeli pracodawca sięga po wypowiedzenie bez zachowania okresu, czyli fristlose Kündigung, obowiązują inne reguły i dwutygodniowy termin po stronie pracodawcy — omawiamy je w artykule o zwolnieniu dyscyplinarnym.
Wypowiedzenie w ręku — plan pierwszych kroków
Zanotuj datę doręczenia — od niej biegną wszystkie terminy. Sprawdź formę: papier i własnoręczny podpis, bez tego wypowiedzenie jest nieważne. Policz staż od pierwszego dnia zatrudnienia, także sprzed 25. roku życia, i porównaj wskazany termin z § 622 BGB, umową i układem zbiorowym. Pamiętaj o trzech tygodniach na pozew do sądu pracy i o zgłoszeniu arbeitssuchend w ciągu trzech dni. Nie podpisuj od ręki żadnego Aufhebungsvertragu. W razie wątpliwości daj pismo do sprawdzenia przez adwokata — kontrola daty i zasadności to jedna analiza.
Najczęstsze pytania
Ile wynosi podstawowy okres wypowiedzenia w Niemczech?
Cztery tygodnie (28 dni) ze skutkiem na piętnasty dzień albo koniec miesiąca kalendarzowego (§ 622 ust. 1 BGB). W okresie próbnym dwa tygodnie.
Jaki okres wypowiedzenia obowiązuje po 10 latach pracy?
Pracodawcę wiążą cztery miesiące na koniec miesiąca (§ 622 ust. 2 BGB). Pracownik zachowuje okres podstawowy, chyba że umowa rozciąga wydłużone okresy na obie strony.
Czy staż sprzed 25. roku życia się liczy?
Tak. Przepis, który go wyłączał, jest niestosowany po wyroku TSUE C-555/07 — staż liczy się od pierwszego dnia zatrudnienia.
Czy wypowiedzenie mailem albo SMS-em jest ważne?
Nie. § 623 BGB wymaga formy pisemnej i wyłącza formę elektroniczną — potrzebny jest papier z własnoręcznym podpisem.
Co jeśli pracodawca źle policzył termin?
Wypowiedzenie z reguły działa na najbliższy prawidłowy termin, a pracodawca winien jest wynagrodzenie do tego dnia. Sam błąd w dacie rzadko obala wypowiedzenie — kontroli wymaga też jego zasadność.
Ile mam czasu na pozew przeciwko wypowiedzeniu?
Trzy tygodnie od doręczenia (§ 4 KSchG). Po terminie wypowiedzenie uchodzi co do zasady za skuteczne.
Kiedy muszę zgłosić się do Agentur für Arbeit?
Najpóźniej trzy miesiące przed końcem zatrudnienia, a przy krótszym wypowiedzeniu w ciągu trzech dni od dowiedzenia się o terminie zakończenia (§ 38 SGB III).
Omówienie oparte na § 622 i § 623 BGB, § 4 KSchG i § 38 SGB III oraz wyroku TSUE z 19.1.2010, C-555/07 (Kücükdeveci). Stan prawny: lipiec 2026. Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje porady prawnej w indywidualnej sprawie.